*** SITE UPDATE ***
De website zal eind deze maand niet meer onder de huidige url te vinden zijn.
De nieuwe website zal worden http://canixrunners.sectionone.be [ OFFLINE ]
Fotoreportage – St. Katelijne-Waver | Foto’s | Resultaten
SKW blijft één van mijn favoriete parcoursen in het Canicross-criterium. Dorit houdt immers van de vele bochtjes op het parcours, en er zijn geen paadjes met steentjes waar ze niet graag over loopt.
Alleen, ik heb niet met Dorit gelopen…
Het clubkampioenschap agility van een dag eerder had Dorit te veel belast, waardoor ze ’s avonds niet soepel liep. Omdat onze eindplaats voor het criterium toch min of meer vast lag (onze 3e en 4e plaats was weg door het missen van Uitbergen) wilde ik geen risico’s nemen met Dorit. Ze zou alleen met Selena lopen, en ikzelf ging lopen met een ‘leenhond’. Omdat we in Bovenkarspel het omgekeerde gedaan hadden, kreeg Selena nu dus Dorit. Ik moet toegeven dat ik dus zelf niet zo gemotiveerd naar de slotwedstrijd trok.
 |
|
| 3x Zilver – De CanixRunners behalen weer het podium. | |
| Foto’s | Sfeer foto’s |
Canicross in Uitbergen. Dat is vlak bij de deur, wat betekende dat ik rustig op het gemakje kon vertrekken. De GPS wou me graag langs de fietsroute sturen, wat inderdaad een ietsie pietsie korter was, maar wellicht iets minder leuk voor de hordes wielertoeristen die daar ongetwijfeld weer in groten getale op de baan zouden geweest zijn. Dus heb ik die maar genegeerd en heb ik toch maar voor de autosnelweg gekozen.
Eens aangekomen dacht ik even dat ik alles misschien wat te veel op het gemakje had gedaan toen de parking volzet leek. De lichte paniekaanval bleek echter onnodig en er werd gelukkig al gauw een plaatsje gevonden. Enkele auto’s voor mij had ik Wendy en Tom al gespot en die waren er ondertussen ook in geslaagd om een plaatsje te bemachtigen.
|
Canicross |
|
|
Vlaams Kampioenschap |
|
Tja, wat moet ik daar nu over zeggen? Teleurstelling of blijdschap? 1/10de van een seconde houdt ons van het hoogste schavotje op ‘t Vlaams Kampioenschap. Eigenlijk zou ik moeten balen en ‘ambetant’ lopen, maar dat is dan weer de kracht van de canicross. Ik gun het Tom met Wodan dubbel en dik, ze zijn al het hele jaar de snelste combinatie en af en toe kunnen we hen het vuur aan de schenen leggen en nu werd het wellicht wel heel erg warm 
Dikke proficiat, Tom & Wodan!! Joost met Fates zorgde als 3de voor een mooi podium onder vrienden. Voor ons gaat nu de riem eraf en wordt het km’s trainen en relaxen. Vanaf Uitbergen stappen we over naar de lange afstand en doen we de korte als extra.
Het begon allemaal deze ochtend. 8h05 .. de wekker gaat af .. *GEEUW* yep t’is weer zover .. Vlug naar beneden, onze Zoomi krijgt z’n dagelijkse bakje eten en daarna nog een poosje buiten. De vroege ochtend zijn nog in mijn slaapoogjes maar Zoomi weet al aan mijn kledij dat het prijs is vandaag. Huppelend van plezier komt deze met tussenposes van 10min met z’n grote witte trekflosh binnen gewipt. Ondertussen overloop ik het checklijstje voor onze wedstrijd-materialen. Het nieuwe canicross-tuigje, rekker, rugband, flexi, water etc … worden strategisch in de koffer geplaats zodat eenmaal terplaatse alles een beetje vlot verloopt. ( vlug nog ffkes koeken halen bij de bakker en we zijn er klaar voor) ondertussen staat het adres al in de gps … en hop we zijn en-route.
Jaja, tijd voor het tweede deel van ’t canicrossseizoen en dit bij onze hondenschool te Poeke!
Na de inschrijving (en de herhaaldelijke bezoekjes aan de fonteintjes met onze Z) op weg naar de parcoursverkenning. Leuk parcours, beetje anders dan vorig jaar (en ook een beetje verder 
).
De CanixRunners : Resultaten | Foto’s . 
Met een dreigende regenlucht kwamen we toe in Butsel. We waren net bij de laatsten om een parkeerplaats te bemachtigen vlak aan de kantine. En daar kwamen ook Wendy, Tom en Zoomi aan. Ook net op tijd voor de VIP parking. Er was heel wat volk maar door de ruime locatie was daar weinig van te merken. Alles verliep heel gemoedelijk. Aan de inschrijvingen ging het ook heel vlotjes. En gelukkig deze keer bij de dierenartscontrole geen tafel om Zina op te zetten 
. Zelfs geen opmerking over haar sierlijke rondgevormde lichaam. hèhè … dat hebben we ook weer doorstaan!
De eersten gingen van start omstreeks 13u. Het zonnetje kwam meer en meer door de wolken en eigenlijk was het best wel heel gezellig op het terras. Moest er hier gecrosst worden ????? En Zina, tja, die stelde zich net dezelfde vraag. Goh, wat zijn wij toch een ideaal team.
Na een tijdje mistroostig uit het raam te hebben zitten staren naar de regen die met bakken uit de hemel viel, in de ijdele hoop dat het misschien een beetje zou opklaren, besloten Elco en ik dan toch maar ons boeltje te pakken en te vertrekken voor een stressy rit naar de wedstrijd in Spiere-Helkijn! Ik haat rijden in de stortregen!
Na eindelijk veilig te zijn aangekomen bleek daar dat al dat water ook niet goed was geweest voor sommige delen van het parcours. Gelukkig was de organisatie er zich bewust van dat er ook mensen meedoen die niet zo stabiel zijn en van wie de hond zich daar niks van aantrekt, en dus werd het parcours wat ingekort. 
Dit betekende dat Elco en ik voor de lange afstand nog ongeveer zo’n 3800 meter moesten afleggen.
Uitslagen kan je hier vinden.
Samen met Zoomi de wagen in en richting Meldert onder toeziend oog van een stralend zonnetje! Een tiental km’s voor we arriveerden toch nog rechtsomkeer gemaakt gezien er een tractorstoet de ronde deed (meer dan 7 min wachten kon ik echt niet opbrengen ).
Nummer afgehaald en ’t wachten kon beginnen! Kwartier voor de start sloegen de zenuwen toe bij Zoomi (bij ’t baasje is dat pas de laatste 5 seconden met het getuut van de tijdklok ).
Klik hier voor de foto’s.
Wat een prachtig parcours in Oudenaarde ! We liepen er helemaal rond de Donkvijver (sommigen zelfs 2x !) en af en toe zaten er ook korte klimmetjes en afdalingetjes in. Ook de liefhebbers van de grote paslengte kwamen aan hun trekken, want er zaten ook wat langere stukken in. Heel afwisselend dus !
Op speciale vraag van ons waren er ook wat wolkjes van de partij om de strijd aan te gaan met de warme zon, omdat ons Dorit daar anders wat teveel last van heeft. Hier waren we al heel blij mee, maar voor de zekerheid deden we toch ook nog maar Dorit haar koeltehalsband om. Dat beetje extra gewicht nam ze er graag bij, en zo ging het al terug veel beter dan in Maldegem, waar ze toch teveel last van de warmte had.
Maar eerst even terug naar de langste afstand, zoals eerder gezegd over 2 rondjes, goed voor 6310m canicross-plezier.
