Elco was vanmorgen weer super enthousiast. Hij zag hoe de sporttas werd gepakt en hoe het loopgerei werd verzameld dus hij kwispelde en danste vrolijk in het rond… om dan de deur tegen zijn neus te krijgen want er stond vandaag een loopje zonder Elco op het programma.

In Ploegsteert meerbepaald. Ik had voor de 8 km geopteerd, terwijl Wendy en Steven voor het echte werk kozen en de 21 km gingen doen.

Het was ’s morgens vroeg te vertrekken maar er moest natuurlijk eerst proviand ingeslagen worden. Het bleek echter niet zo simpel om op een feestdag een bakker te vinden die open was. Gelukkig kunnen we er steeds op vertrouwen dat er één bakker zal zijn die steeds open is als alle anderen gesloten zijn; dus na enkele chocoladekoeken van bedenkelijke kwaliteit gescoord te hebben, was ik klaar voor de afspraak met Steven en Wendy.

Lees ook verder de verhalen van Karlien, Steven en Wendy.

Eens aangekomen in Ploegsteert stropte het daar al van het volk. Het was ook niet direct duidelijk waar we ons nummer en chip moesten afhalen, maar we zijn er uiteindelijk toch aan geraakt en toen waren we er helemaal klaar voor.

Omdat de 8 km eerst startte, was ik eerst aan de beurt. Wendy was nog zo vriendelijk om me heel nauwkeurig uit te leggen waar de startplaats precies was, voor zij en Steven nog wat gingen loslopen. Alleen zou Wendy de definitie van “startplaats” eens dringend moet herzien, want het enige wat ik op de beschreven plaats aantrof waren enkele mensen die naar het toilet wilden. Toen ik eindelijk ietwat paniekerig de reële startplaats had gevonden, bleek daar al een massa volk te staan.

De start kwam dan ook maar moeilijk op gang en het is eigenlijk de hele tijd vrij moeizaam gebleven. Je kon maar moeilijk doorlopen en moest voortdurend een gaatje zoeken om door te kunnen. Eigenlijk was er iets te veel volk opdat het echt aangenaam zou zijn. Je kon zo ook niet echt van de omgeving genieten omdat je voortdurend moest uitkijken of je niet op iemand zijn voeten aan het trappen was. We passeerden nochtans een mooi monument met imposante leeuwenstandbeelden (misschien een ideetje voor de oprit thuis… ). Uiteindelijk heb ik de 8 km beëindigd in iets meer dan 44 minuten (deze tijd zou uiteraard véél beter geweest zijn als ik volledig obstakelloos had kunnen lopen… ahum… ), maar dan was ik nog lang niet van het gedrum af. Het was nog een hele tijd aanschuiven voor je je chip kon inleveren en aan wat drank geraakte en dan belandde je uiteindelijk helemaal gedesoriënteerd op het marktplein, dat volledig omgeven leek te zijn door dranghekken. Het was dus een tijdje zoeken voor ik gevonden had hoe ik daar weer afgeraakte terwijl ik eigenlijk wel echt naar de auto wou want ik was ondertussen nogal aan het verkleumen.

De aankomst van Steven en Wendy heb ik dan helaas niet gezien maar zij hebben allebei de halve marathon in een supertijd afgelegd!!! Maar daarover hieronder meer…
– Karlien De Paepe.

1u35min.. dat was de bedoeling, zo verbeterden we de eerste 1/2 marathonpoging van deze zomer met 4 à 5 min. Dus lopen aan 4min30s/km… Aan de startzone stond ik met Wendy al iets teveel naar achter om goed te zijn, maar we wachtten geduldig af .. De eerste 1,5 – 2km was aan slentertempo en links en rechts wat duwen en lopers passeren die reeds aan het zuchten waren (Stel u dan achteraan, hé zeg!)

Omdat ik nog geen lange km-ervaring heb versnelde ik langzaam zodat ik vanaf km 5 mooi aan het vooropgestelde tempo liep. Héél braaf en verstandig hield ik dit aan tot km 12 en toen ik de bergopjes ook makkelijk verteerde, zag het er goed uit. Nog enkele secondjes naar beneden die km-tijden en vanaf km 19 kon ik lekker doorlopen, de muur die in Genk nog op km 18 stond was blijkbaar in Genk gebleven

Personal Record : Steven Dujardin 1u29m53s.

1u29min53sec… dat werd de netto-tijd, dus heel tevreden en ergens toch een bevestiging van de vorm. Ik kwam heel ontspannen aan en had nog reserve. Met een gerichtere training en een vlak parcours moet 1u25min mogelijk zijn. Het geeft me alleszins vertrouwen om de marathontraining aan te vatten. En nu ga ik genieten van een lekkere (hoop ik) Queue de Charrue
– Steven Dujardin.

Dankzij de goeie trainingen van Stax de voorbij weken & een goeie looptemperatuur had ik er wel vertrouwen in dat m’n vorige 21km tijd van 1u49.24s verbeterd kon worden!
Aan de start stond jammer genoeg echt al een massa volk opdat we bij ’t vertrekken toch nog wat moesten aanschuiven eer we over de startmat konden gaan, vanaf daar kon de Forerunner zijn werk doen!

Elke km kreeg ik een piepje te horen en wist ik dat alles héél vlot verliep, zelf beter dan verwacht. Tot km 13 was het echt constant groepjes mensen inhalen, vanaf dan ook nog maar werd het toch eindelijk iets makkelijker om te lopen  De drankposten onderweg waren wel super gezien er rozijnen en gedroogde abrikozen te verkrijgen waren De 2 bergopjes waren goed om te doen en een leuke afwisseling!
Aan km 16 vond ik m’n staxmaatje dan en samen konden we de laatste km’s lopen, aangemoedigd door onze trainer!

Personal Record : Wendy Coppens 1u38m47s.

Nettotijd werd 1u38min47sec dus héél blij mee!!!
Site van Ploegsteert hun rangschikking en tijden staan wel serieus door elkaar maar dat is misschien een Waalse gewoonte :p
– Wendy Coppens.

Vind u dit artikel/site leuk ? Bookmark ons.

Tags: 11.11.2009, 2009, 21km, 9de plaats vrouwen, Halve Marathon, Ploegsteert, Steven Dujardin, Wendy Coppens

This entry was posted on donderdag, november 12th, 2009 at 11:08 and is filed under Halve Marathon. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.